Pasożyty, to organizmy odżywiające się kosztem gospodarzy, czyli innych organizmów zarówno roślinnych jak i zwierzęcych. Inaczej mówiąc to po prostu robaki pasożytnicze: pierwotniaki (lamblie, rzęsistek, toksoplazma), tasiemce, przywry (motylice krwi, np motylica wątrobowa), obleńce (glista ludzka, owsiki, włosogłówki, nicienie, tęgoryjce), drożdżowce a także grzyby, wirusy i bakterie. Istnieje około 3200 odmian pasożytów i właściwie mogą one zaatakować każdą cześć ciała.

Pasożyty mogą rozprzestrzeniać się przez różne źródła:

zwierzęta domowe i hodowlane
woda – zakażone rzeki, jeziora czy baseny
surowe mięso, ryby czy orzechy
niedomyte owoce i warzywa
brudne ręce (często dzieci przenoszą choroby pasożytnicze)
długotrwała antybiotykoterapia może zaburzyć florę bakteryjną jelit, co stanowi duże ryzyko zakażenia pasożytami

Zakażenie wieloma pasożytami może przyczynić się do różnych problemów zdrowotnych takich jak:

reumatyzm
cukrzyca
depresja
zespół drażliwego jelita
astma

Pasożyty- jak rozpoznać intruza w organizmie?

Organizmy te wydzielają toksyczne produkty przemiany materii, co przede wszystkim powoduje spadek odporności u człowieka.

Do najczęstszych niepokojących objawów zalicza się:

zaburzenia w funkcjonowaniu układu trawiennego (gdzie najczęściej dochodzi do zakażenia): wzdęcia, gazy, biegunka, zaparcia, odbijanie, uczucie palenia i skurcze jelit
zaburzenia w układzie mięśniowo- nerwowym: problem z koncentracją, zaburzenia snu, zgrzytanie zębami, osłabienie słuchu i wzroku, bóle mięśni i stawów, nerwica, rozdrażnienie, niepokój, depresja, apatia, u dzieci rozdrażnienie, nadpobudliwość ruchowa i krzyki nocne
objawy zewnętrzne: alergie, wykwity skórne, egzema, obrzęki, białe plamy wokół ust, opuchnięcie warg, niebieskie zabarwienie białkówek oczu, świąd odbytu, świąd uszu, pęknięcia na piętach, słabe i łamliwe paznokcie, nieprzyjemny zapach z ust
anemia, bóle głowy, osłabienie, zapalenie oskrzeli, suchy, nocny kaszel
przerost trzeciego migdałka, nawracające infekcje dróg oddechowych

Pasożyty – diagnostyka:

Najczęściej obecność pasożytów bada się przy pomocy analizy kału. Wiele pasożytów najłatwiej wykryć za pomocą tej metody szczególnie w okresie, kiedy jest pełnia księżyca lub księżyc w nowiu, gdyż pasożyty właśnie wtedy wykazują wysoką aktywność. Jednak badanie kału nie jest w 100% wiarygodne, ponieważ pasożyty potrafią zagnieździć się w jakimś narządzie i wydzielać jedynie toksyny do krwi. Uważa się, że obecność pasożytów w kale można wykryć w 5%-20%. Dlatego właśnie specjaliści na całym świecie zalecają przynajmniej raz w roku profilaktyczne kuracje odrobaczające bez konieczności wykonywania badań na obecność pasożytów. Odrobaczanie obejmuje zarówno dzieci jak i osoby dorosłe. W Polsce niestety nie ma takich wytycznych.

Bada się również krew, gdzie oznacza się przeciwciała, które są skierowane przeciwko danemu pasożytowi. Wykorzystuje się tu różne metody- serologiczne, immunologiczne, molekularne. Są to z reguły metody najbardziej wiarygodne. Kontrowersje natomiast są wokół badania kropli żywej krwi, metoda ta (subiektywna obserwacja krwi pod mikroskopem) nie wykaże obecności pasożyta we krwi, więc prawdopodobnie nie ma sensu jej wykonywać.

Poza tym w zależności od rodzaju pasożyta w badaniu morfologii krwi obwodowej obserwuje się zwiększony odsetek eozynofilów (eozynofilia) a także zwiększenie lub zmniejszenie liczby leukocytów (białych krwinek), co może świadczyć również o alergii. Często te dwie choroby współistnieją ze sobą.

Dodatkowo przy niektórych pasożytach (tasiemiec) obniżony jest poziom hemoglobiny, żelaza i witaminy B12 we krwi.
Pasożyty – metody leczenia:

Ciekawy jest związek między zakażeniem pasożytami a przerostem migdałka gardłowego, zwanego potocznie trzecim migdałkiem. Często zakażenia lamblią oraz glistą ludzką skutkuje u dzieci przerostem trzeciego migdałka a u dorosłych pojawia się przewlekły nieżyt nosa i zatok. Po leczeniu przeciwpasożytniczym oraz zastosowaniu ziołowych preparatów obkurczających migdałek, ulega on zmniejszeniu.

Podobnie może być z astmą, dr Irena Wartołowska wykazuje, że metabolity pasożytów, są głównym czynnikiem patogennym w powstawaniu astmy. Według Pani doktor po wprowadzeniu rutynowego odrobaczania ustępowała duszność u pacjentów z astmą, dzieci przestały chorować na nawrotowe nieżyty dróg oddechowych i uodporniły się na choroby zakaźne. Pani doktor przez lata swojej praktyki lekarskiej, w oparciu o objawy kliniczne u pacjentów wypracowała schemat leczenia chorób alergicznych współistniejących bardzo często z inwazją pasożytów.

Zdaniem dr Ozimka, który od wielu lat zajmuje się rozwiązywaniem problemów związanych z pasożytami nie ma ludzi wolnych od pasożytów, są tylko nie do końca przebadani. Największy odsetek osób zakażonych jest wśród dzieci uczęszczających do przedszkoli i żłobków, ich opiekunów i rodzin. Wśród miłośników zabawy w piaskownicach i basenach z kulkami. Wśród dzieci długo hospitalizowanych i rehabilitowanych. W rodzinach, gdzie są psy, koty, chomiki czy świnki morskie.

Według klasycznych schematów istotna jest np. kolejność podawania leków. Najpierw celuje się w duże pasożyty (glista, tasiemiec, owsik), następnie mniejsze (lamblia), a na końcu (o ile jest potrzeba) zmniejsza się populację drożdżaków.

Leki stosowane przeciw pasożytom :

paraliżujące układ nerwowo-mięśniowy pasożyta, który następnie wydalany jest przez jelita. Leki te są aktywne wobec form dojrzałych i we wczesnym stadium rozwoju, natomiast nie działają na larwy migrujące do tkanek.
Do tej grupy zalicza się pyrantel (działa na owsiki, glistę ludzką, tęgoryjca) i prazykwantel (działa na tasiemczyce)
zakłócające przemianę materii pasożyta – uniemożliwiają mu wchłanianie glukozy co prowadzi do jego śmierci. Leki działają na jaja, larwy i postacie dorosłe pasożytów jelitowych. Wyróżniamy tu: niklozamid, albendazol, mebeldanzol

Niestety leki te mogą wywołać skutki uboczne, takie jak biegunka, wymioty, zawroty głowy. Nie są wskazane dla kobiet w ciąży i małych dzieci poniżej 2 lat. Przeciwwskazaniem jest również niewydolność wątroby.

Trzeba zaznaczyć, że odrobaczanie obejmuje wszystkich domowników, nie tylko osobę, która jest nosicielem!
Wspomaganie odrobaczania i profilaktyka:

częste mycie rąk szczególnie dzieci po zabawie w piaskownicy, z innymi dziećmi, po zabawie z psem czy kotem
mycie warzyw i owoców
unikanie jedzenia surowego mięsa czy surowych ryb
dbanie o czystość urządzeń sanitarnych w domu (kabina prysznicowa, toaleta)
stosowanie odpowiedniej diety; warto oczyszczać organizm przy pomocy chlorelli czy soku noni, ograniczyć spożywanie cukru i spożywać przyprawy, zioła, warzywa o właściwościach przeciwpasożytniczych
stosować probiotyki
profilaktycznie 1-2 razy do roku odrobaczać siebie i rodzinę (przy pomocy suplementów lub leku zaleconego przez lekarza)
minimum 3 razy do roku odrobaczać zwierzęta domowe (pies, kot)

Robaki nie znoszą:

przypraw takich jak imbir, oregano, bazylia
granatów, grapefruitów, owoców goji, noni, aloesu
ziół i roślin takich jak: lawenda, babka lancetowata, mięta, kocanka, macierzanka, korzeń prawoślazu, szałwia, rumianek, tatarak, łopian, tymianek, piołun, wrotycz, oman, owoc goździkowca
warzyw: czosnek, dynia (pestki i olej), kiszone ogórki, buraki, kapusta, marchewka, por, cebula, rzodkiewka i szczaw
octu jabłkowego
kefiru
łupin czarnego orzecha
tranu, oleju z wątroby rekina, niektórych ryb, np. soli (podeszwicy)
oleju kokosowego