Złocień maruna znany też jako wrotycz maruna (Chrysanthemum parthenium, Matricaria parthenium, Tanacetum parthenium) uprawiany był w Polsce od dawna. Wydziela intensywny zapach i jest rośliną trującą. Wyglądem przypomina rumianek i może być pomylony z margerytką (złocieniem właściwym).

Początkowo hodowali go zakonnicy a z czasem zaczęto go uprawiać w wiejskich ogródkach. W czasach królowej Bony ze złocienia przygotowywano płyny do pielęgnacji skóry, stosowano go również do płukania jamy ustnej lub w formie okładów na obrzęki i stłuczenia. Leczono nim artretyzm, migreny, zaburzenia trawienia i używano go jako środek przeciw robakom.

Współczesne badania potwierdziły skuteczność leczniczą tej rośliny, szczególnie wykazano jej pozytywne działanie w bólach migrenowych. Łagodzi również zawroty głowy i szumy uszne.

Surowcem zielarskim jest ziele Herba Chrysanthemi, natomiast kwiaty nie mają znaczenia leczniczego a ich ostry zapach może służyć odstraszaniu owadów.
Złocień maruna działanie:

uspokajające
rozkurczowe
przeciwbakteryjne
przeciwgrzybicze
silne przeciwzapalne (w bólach stawów)
przeciwbólowo
przeciwmigrenowe
reguluje menstruacje
zwalcza pasożyty
hamuje agregację płytek krwi (zapobiega tworzeniu się skrzepów)
znajduje zastosowanie terapii nowotworów (wykazuje właściwości cytostatyczne)

Istnieje wiele przyczyn powstawania migreny, jedną z nich jest zmiana metabolizmu serotoniny w naszym organizmie. W przypadkach napadu bólów migrenowych następuje jej gwałtowny spadek w płytkach krwi. Substancją roślinną, która może pomóc w tych przypadkach jest właśnie złocień maruna

Główną grupą czynną tej substancji roślinnej są laktony seskwiterpenowe a najważniejszy a nich to partenolid. Laktony hamują agregację płytek krwi i uwalnianie serotoniny, co prowadzi do złagodzenia lub wyeliminowania bólu migrenowego oraz zmniejszenia częstotliwości jej napadów.

Złocień maruny zawiera inne składniki takie jak:

pyretryny i cynaryny o właściwościach przeciwpasożytniczych (glisty, owsiki) i owadobójczych.
olejki eteryczne: kamfora, octan chrysantenylu, kamfen, germalen D, p-cymen, terpineol, borneol o działaniu grzybobójczym i przeciwbakteryjnym

Przeciwwskazaniem do przyjmowania preparatów z maruny jest nadwrażliwość na rośliny z rodziny astrowatych oraz ciąża. Złocień maruna może obniżać krzepliwość krwi, dlatego przy zażywaniu leków przeciwzakrzepowych należy zachować szczególną ostrożność.

Istnieją gotowe preparaty na bazie złocienia maruna np. Feverfew, w którym stosowany jest ekstrakt z młodych liści złocienia maruna. Ważne jest wybieranie preparatów, w których producent podaje dokładny skład preparatu standaryzowany na zawartość partenolidu.
Napar ze złocienia maruny przygotowanie i wykorzystanie:
Zalewamy 1-2 łyżki ziela szklanką wrzącej wody. Odstawiamy pod przykryciem na 20 minut. Przyjmujemy do wewnątrz 1-2 szklanki dziennie przy przeziębieniu, grypie, bólach głowy, pasożytach wewnętrznych. Możemy napar wykorzystać również do okładów zewnętrznych na trudno gojące się rany, przy trądziku, owrzodzeniach czy też w postaci nasiadówek przy świądzie odbytu i infekcjach narządów płciowych. Napar stosuje się również do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła.