Żeń-szeń (Panax ginseng) czyli żeń-szeń właściwy to jedna z najstarszych roślin, której przypisywano właściwości lecznicze już w 320 roku p.n.e. Do Europy dotarł w średniowieczu a popularność zdobył dopiero w XVII w. Korzeń zeń-szenia swoim kształtem przypomina ciało ludzkie, dlatego często nazywany jest korzeniem życia. Nazwa Panx pochodzi od słowa panacea, czyli środek wszystko leczący i stosowany był dawniej niemal na każdą dolegliwość. Jednak w świetle dzisiejszych badań wykazano, że oddziałuje on głównie na ośrodkowy układ nerwowy i układ hormonalny a jego skuteczność uzależniona jest od długości jego stosowania. Żeń-szeń zaliczany jest do naturalnych adaptogenów, co oznacza, że zwiększa odporność organizmu na stres, pomagając przystosować się do trudnych warunków otoczenia.

Żeń-szeń zawiera około 200 aktywnych substancji w tym ginsenozydy, które zwiększają zdolność łączenia hemoglobiny z tlenem. Ginsenozydy, czyli saponiny triterpenowe to najważniejszy składnik żeń-szenia. Poprawiają one ukrwienie narządów i tym samym zwiększają wydolność fizyczną i psychiczną organizmu.

Istnieje od 30 do 80 rodzajów ginsenozydów sklasyfikowanych w żeń-szeniu. Do najważniejszych zaliczane są Rb1 i Rg1. Działanie żeń-szenia uzależnione jest zawartości tych substancji, na co wpływ ma gatunek żeń-szenia, skąd pochodzi i jak długo był uprawiany.

Pozostałe substancje zawarte w żeń-szeniu to:

fitosterole – zmniejszają poziom cholesterolu we krwi, działają przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo, służą do syntezy hormonów steroidowych i stosowane są w chorobach gruczołu krokowego.
aminokwasy: arginina, prolina, histydyna, leucyna
witaminy: A, B1, B2, B6, B12, C, E
pierwiastki: wapń, fosfor, cynk, żelazo, potas, selen, magnez, miedź, molibden.
olejki eteryczne

Żeń-szeń koreański, syberyjski, amerykański – czym się różnią?

Na rynku jest kilka rodzajów żeń-szenia najbardziej znane to azjatycki (koreański) , amerykański i syberyjski. Różnice w działaniu wynikają z zawartości i rodzaju ginsenozydów. Cena uzależniona jest od długości okresu uprawy tej rośliny. Koreańska odmiana uprawiana jest około 6 lat a syberyjska znacznie krócej – dlatego jest tańsza.

Żeń-szeń syberyjski (Eleutherococcus senticosus) zawiera w swoim składzie polisacharydy oraz eleuterozydy, co wpływa na ogólną odporność organizmu oraz obniżenie poziomu cukru we krwi. Ma charakter uspokajający.

Żeń-szeń koreański (Korean Panax ginseng) składa się z ginsenozydów oraz panaksozydów. Koreańska odmiana jest uznawana za silniejszą, jest silnie rozgrzewający. Ginseng jest silnie pobudzający i znacząco wpływa na popęd seksualny.

Żeń-szeń amerykański (Panax quinquefolius) jest bogatszy w ginsenozydy z grupy Rb1, które m.in. wykazują działanie wzmacniające i uspokajające oraz obniżające ciśnienie krwi. Dzięki tym właściwościom żeń-szeń amerykański polecany jest osobom narażonym na stres.

Żeń-szeń działanie:

wzmacniające przy ogólnym wyczerpaniu
poprawia koncentrację i pamięć
zwiększa wydolność fizyczną organizmu
posiada właściwości estrogenne – pobudza przyrost masy kostnej u kobiet przy osteoporozie oraz chroni przed utratą wapnia w okresie przedmenopauzalnym
wykazuje działanie antyoksydacyjne – chroni komórki przed szkodliwym wpływem wolnych rodników
pozytywnie wpływa na układ sercowo-naczyniowy
regeneruje komórki wątroby
obniża poziom cholesterolu LDL
stymuluje układ odpornościowy – poprzez aktywację białych krwinek oraz pobudzają produkcję przeciwciał antywirusowych
obniża poziom glukozy we krwi
podnosi poziom libido zarówno u mężczyzn jak i u kobiet
pomaga w zaburzeniach erekcji – zawarte w żeń-szeniu ginsenozydy zwiększają uwalnianie w organizmie tlenku azotu, który wspomaga rozkurcz naczyń krwionośnych, powodując zwiększony napływ krwi do penisa
opóźnia proces starzenia się u mężczyzn i u kobiet
przyspiesza regenerację mięśni po wysiłku fizycznym – obniża stężenie kwasu mlekowego we krwi
hamuje rozwój nowotworów – badania dowodzą, że niektóre ze związków saponozydowych i grupa poliacetylenów występujących w korzeniu żeń-szenia mają działanie antynowotworowe

Żeń-szeń – przeciwwskazania:

osoby chorujące na hemofilię i zaburzenia krzepnięcia krwi nie powinny zażywać żeń-szenia (żeń-szeń wykazuje działanie przeciwzakrzepowe)
nie można przyjmować żeń-szenia z warfaryną (lek stosowany przy zakrzepicy żylnej)
dzieci i kobiety w ciąży
żeń-szeń wzmacnia działanie kofeiny a także innych ziół, które działają pobudzająco na organizm.
silne stany zapalne lub wysoka gorączka
osoby z hipoglikemią – obniża poziom cukru we krwi
osoby z nadciśnieniem tętniczym powinny skonsultować suplementację żeń-szeniem z lekarzem

Zeń-szeń – skutki uboczne:

wzrost ciśnienia tętniczego krwi
ból głowy
zaburzenia snu
hiperkortyzolemia (podwyższone stężenie kortyzolu (hormonu stresu) we krwi)

Dawkowanie żeń-szenia:

Zaleca się spożywanie 0,5-2 g ekstraktu z korzenia żeń-szenia na dobę. Kuracja powinna być stosowana od 2 do 3 miesięcy, najlepiej 2 razy w roku wiosną i jesienią.
Żeń-szeń – sposoby spożywania:

Żucie korzenia świeżego lub ususzonego (1 gram) przez 10-15 minut (można go potem połknąć) – uważane jest za bardzo skuteczną metodę
Napar z korzenia– korzeń należy rozdrobnić, wsypać pół łyżki do szklanki, zalać wrzątkiem i odstawić na 15 min. Tak przygotowaną herbatę można użyć ponownie 2-3 razy.
Sproszkowany korzeń można użyć jako dodatek do różnych dań
Nalewka – zaleca się spożycie od 0.5-1 łyżeczki dziennie
Tabletki, kapsułki – należy przeczytać ulotkę, a następnie nie przekraczać dozwolonej dawki ekstraktu.

Żeń-szeń
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)