Zapalny rodzaj ucisku

W przypadkach podejrzanych o zapalny rodzaj ucisku korzenia przez przemieszczone jądro miażdżyste zaczęto podawać steroidy.

W celu maksymalizacji miejscowego stężenia steroidu w miejscu uszkodzenia zaczęto stosować nakłucie przezlędźwiowe do przestrzeni nadtwardówkowej. Potencjalne korzyści przeważyły nad trudnościami technicznymi z tym związanymi oraz nad większym ryzykiem przypadkowego nakłucia opony twardej. Naturalnie ryzyko tego powikłania jest niewielkie jeżeli nakłucie wykonuje doświadczony chirurg, to poważne następstwa z powodu śródoponowego wstrzyknięcia steroidów są bardzo rzadkie. Trzeba przyznać, że dostęp odogonowy także niekiedy może stwarzać problemy, np. gdy rozwór krzyżowy jest mały lub trudny do zlokalizowania, zwłaszcza u osób otyłych. Także krzywizna krzyżowa może być duża, utrudniając dostęp.

Wstrzyknięcia nadtwardówkowe można wykonywać w warunkach ambulatoryjnych. O konieczności hospitalizacji decyduje raczej ciężkość objawów chorobowych i warunki domowe chorego. Z powodu ryzyka hipotensji ważne jest, by chory leżał po zabiegu równo na plecach przez 20-30 min.

Prawdą jest, że działanie wstrzyknięć nadtwardówkowych jest raczej objawowe niż przyczynowe, np. tyłoprzemieszczenie jądra miażdżystego czy stenoza kanału kręgowego. Dlatego też długotrwała skuteczność wstrzyknięć zależy głównie od czynnika przyczynowego, np. w stenozie kanału kręgowego wstrzyknięcia nadtwardówkowe rzadko dają długotrwały efekt, powodują jednak wielomiesięczne złagodzenie dolegliwości u chorych ze średnio nasilonymi bólami. Naturalnie wstrzyknięcia można powtarzać, np. u chorych, u których istnieją przeciwwskazania do zabiegu.