Zapalenie odoskrzelowe

 

Zapalenie odoskrzelowe (bronchopneumonia), zwane również płacikowym (pneumonia lobularis), jest ostrym zapaleniem wy-siękowym, o typie zapalenia nieżytowego, włóknikowego, krwotocznego lub ropnego. Proces zapalny obejmuje zwykle niewielkie grupy zrazików płucnych, szczególnie przylegających do drobnych oskrzeli.

W miąższu płuca występują nieregularnie rozsiane, drobne ogniska zapalne, które niekiedy zlewają się z sobą. Przyczyną zapalenia odoskrzelowego mogą być różne rodzaje bakterii, przeważnie gronkowce, paciorkowce i pałeczki. Zakażenie może powstać drogą oddechową, krwionośną i chłonną. Często jest to zakażenie endogeniczne.

Powstawaniu zapalenia odoskrzelowego sprzyjają nieżyty oskrzeli, niedodma płuc, zastój krwi w płucach oraz zachłyśnięcie się płynnymi pokarmami, wymiocinami itp. Dużą rolę w patogenezie zapalenia odoskrzelowego odgrywa spadek odporności. Zapalenie odoskrzelowe występuje szczególnie często u noworodków (na tle niedodmy, nieżytu oskrzeli, zachłyśnięcia się), u starców z niedomogą krążenia (na tle zastoju krwi w płucach) oraz w stanach wycieńczenia.